روزی موسای ما به فرمان خدا به کوه طور رفت که قانون اساسیمان را که همان الواح تورات بود و صد البته دربردارنده ی فرمان پیروی از ولایت اوصیاء موسی ، برایمان بیاورد.


در غیبت موسی ، سامری با بهره بری از بی بصیرتی ما و صد البته استفاده از احساسات مذهبی خام ما ، اطلاعیه به لازم التبعیه نبودن نایب الموسی  یعنی هارون – همانکه موسی ما را به او سپرده بود ، داد – و ما جوگیر گوساله ی سامری شدیم ،

تا آنگاه که با نهیب موسی به خود آمدیم و گوساله را به دور انداختیم و الواحمان را گرفتیم و صد البته برای توبه و جبران خطای خود ، تن به مجازات سنگینی که موسی برایمان تعیین کرد ، دادیم تا برای همیشه به یادمان بماند کیفر نافرمانی در پرتو بی بصیرتی را و سامری ؟

هنوز هم اطلاعیه علیه موسی صادر می کند .....

راهمان دور بود به ما گفتند خانه ی مقدس مسجد را همین نزدیکی ها بنا می کنیم و از فرستاده ی خدا هم برای آغازین نمازنمادینش دعوت می کنیم و ما پیش از پرسش از فرستاده ی خدا در آن به نماز پرداختیم و تشنه ی لحظه ی حضور شادمان فرستاده ی خدا بودیم کم هم نبودیم اما رفت و آمد کسانی که هرگز با ما همراه نبودند و کینه ی آیین ما را پنهان نمی کردند و همراهی با رزمندگان دیروز و شرمندگان امروز به ما پیامهایی می داد که به روی خود نمی آوردیم اما دیدن چهره ی برافروخته ی فرستاده ی خدا از بی بصیرتی ما ، ما را به خود آورد و شتابان وی را در ویرانه نمودن مسجد ضرار یا ری رساندیم و او کریمانه همین را توبه ی بی بصیرتی ما قرار داد

و ما مسجدمان را بازپس گرفتیم...
مهلتی بیش لازم نبود تا مالک ریشه ی فتنه را بکند که برق نیزه هایی که قرآن برفرازشان سنگینی می کرد نگاهمان را ربود یادمان رفت که قرآنمان را همینها پیش از این به تمسخر گرفته بودند و در کاخهای سبز اموی پیام ثقلین را با چاقوی نومن ببعض و نکفر ببعض به سخریه نشستند و این بی بصیرتی ما نه مالک را که علی را کشت و عمارپدرانه چشم ما را باز کرد که به همین جرم او را از علی ستاندند و آنگاه چشممان باز شد که نخبه ا ی که ابو موسی اشعری خوانده می شد  در شطرنج سیاسی مات رسانه ای به نام عمرو عاص شد و دوستان دیروزما در زیر پرچم نهروانی ها که هنوز صدای حزین افمن هو قانت آنا ء اللیل شان دلمان را می لرزاند رو در روی ما ایستادند که هر ولایتی را می پذیرند الا ولایت علوی را و ما برای پس گرفتن قرآنمان قدم در جای پای عمار نهادیم بذر بصیرت کاشتیم تا گروه بسیاری از نهروانی ها به علی پیوستند و نگاه مهربان علی در پاسخ یا ابانا استغفر لنا مهر تاییدی بر عفو  کریمانه اش بود اگرچه تاوان خطایمان ابن ملجم مرادی شد...
به دنبال گروهی بودیم که در آن وانفسا هم اهل مبارزه باشند و هم اهل قرآن ، از نهضت آزادی که اهل مبارزه نبود به همان اندازه گریزان بودیم که از چریک های فدایی خلق که اهل قرآن نبودند

نگاهمان به آیه ای افتاد بر آرم گروهی که داعیه ی رزمنده ی مسلمان بودن داشتند و شهید هم داده بودند و پیشینه شان به همراه تاییدیه ی برخی نخبگان مارا بسوی آنها کشاند و زیر آرم سازمان مجاهدین خلق با آیه ی فضل الله المجاهدین علی القاعدین اجرا عظیما جا گرفتیم نمی شود گفت سنگینی نگاه های مطهری و بهشتی را متوجه نبودیم اما نگاهمان را بسوی نخبگانی که به امام نامه نوشته بودند و حمایت از سازمان را از ایشان خواسته بودند بر می گرداندیم بعد از 22 بهمن گفتند سلاح جمع کنید و ما به شک خودمان اعتنا نکردیم امام راهشان نداد که دست از مخالفت با قانون اساسی بردارید من خودم به دیدار شما می آیم اما ما که ناخواسته سامری دیگری را برگزیده بودیم در بی بصیرتی خود غوطه ور بودیم که نهیب امام ما را در 30 خرداد به خود آورد و رفتیم تا آیه ی فضل الله المجاهدین علی القاعدین اجرا عظیما را پس بگیریم و پس گرفتیم اما هنوز توان جبران کیفر 7 تیر و 8 شهریور  را نداریم...

ترسانده بودندمان می گفتند اگر می خواهید ندای امام به کشور برگردد به  نماد آزادی اندیشه بگروید  تا مسیر امام زدایی کور شود و عطر عدالت ، عرف حکومت گردد و ما در 2 خرداد قدم گزاردیم البته بوی تعفن  اجماع  ضد انقلاب لحظاتی بر عطر نا امیدی دشمن از حضور حماسی ما غالب می آمد و پس از اندکی محو می شد و ما با بی بصیرتی کامل از ترس خطر چاله ی تهاجم فرهنگی با تمام سرعت به سوی شبیخون و غارت فرهنگی ره می سپردیم ولیمان گریزهایی می زد و ما چشم بستیم  بر کنفرانس برلین و سپردن امام به موزه ی تاریخ و لجن مال شدن کربلایمان که اعتماد به نخبگانی که مطابق خواسته ی ما سخن می گفتند داشتیم و نیم نگاهی هم به مصباح نیانداختیم تا دیدیم که عکس ولیمان در جایگاه نماز جمعه در آتش سوخت و 18 تیر در پی حوادثی برنامه ریزی شده رخ نشان داد و نهیب مظلومانه ی او در 21 تیر ما را برای بازپس گیری امامان در 23 تیر به خیابان کشاند و ما برای همیشه امام آزادیبخش عدالت محورمان  را از انحصار طلبان انقلابی نما پس گرفتیم...

باورمان نمی آمد یعنی این قرار بود حاصل حماسه ما باشد ما اصلا به عشق اینکه او چشم به حماسه ای به یاد ماندنی از حضور ما دارد قدم در 22 خرداد نهاده بودیم ؛ بی بصیرتی ما و تبلیغات افسانه ای آنها باعث شده بود که  رنگ سبزشان چشممان را بر همراهان ِ با انقلاب بیگانه شان  و گوشمان را از شنیدن خطر کوبیدن بر طبل تهمت و تقلب که ترجیع بند سخنان ولیمان شده بود ببندیم و اینک او در پایا ن خطبه اینچنین می گفت : «عرض کنم به مولامان و صاحبمان،  حضرت بقیةاللَّه (ارواحنا فداه)  اى سید ما! اى مولاى ما! ما آنچه باید بکنیم، انجام میدهیم؛ آنچه باید هم گفت، هم گفتیم و خواهیم گفت. مــن جـان نــا قــا بـلى دارم، جــســم نــا قــصــى دارم، اندک آبـروئى هم دارم که این را هم خود شما به ما دادید؛ همه‏ى اینها را من کف دست گرفتم، در راه این انــقــلاب و در راه  اســلام ، فــــــدا خواهم رد؛

اینها هم نـثـار شـمـا باشد. ســیــد ما، مــولاى ما،دعـــا کـــن براى مـــا؛صاحب ما توئى؛ صاحب این کشور توئى ؛ صـاحب این انقلاب توئی ؛ پشتیبان ما شما هستید؛ ما این راه را ادامه خواهیم داد؛ با قــدرت هم ادامه خواهیم داد؛ در این راه ما را با دعاى خود، با حمایت خود، با توجه خود، پــشــتــیــبــ انى بـفـرمـا »

و ما آمده ایم تا با بیعت در غدیر 1388 بگوییم 13 میلیون به همان عشقی در معجزه ی 40 میلیونی و مشارکت 85%شرکت کردند که 23 میلیون ، و آمده ایم تا رنگ سبز علویمان را از کاخ نشینان سبز اموی بازپس بگیریم و ترجمان یا ابانا استغفر لنای ما ، باور و بیان این جمله است که

ولایت فقیه ما ، ولایت علی بُوَد

حمایت از خامنه ای ، حمایت از علی بُوَد

الحمد لله الذی جعلنا من المتمسکین بولایة امیرالمومنین و الائمة علیهم السلام

والسلام

   یک سایت خبری در یادداشتی با عنوان "آقای سلحشور؛ اعلام برائت فرمایید" از کارگردان یوسف پیامبر خواسته است، پاسخ صریحی به این سؤال بدهد که "چرا در قسمت‌های اخیر بر سکانس‌های سفرهای استانی نقش اول در سرزمین مصر این قدر تاکید شده است؟"

پس از آنکه فرج الله سلحشور به شایعات موجود درباره "سفارشی و تبلیغاتی بودن سریال یوسف" پاسخ داد گویا باز هم پرونده این حرف و حدیث ها بسته نشد و اکنون یک سایت خبری در تحلیلی با عنوان "آقای سلحشور؛ اعلام برائت فرمایید" از کارگردان یوسف پیامبر خواسته است پاسخ صریحی به این سؤال بدهد که «پس چرا در قسمت‌های اخیر بر سکانس‌های سفرهای استانی نقش اول در سرزمین مصر این قدر تاکید شده است؟» و به این ترتیب از هرگونه تشابه سازی عمدی یا سهوی در نحوه حکومتداری یوزارسیف و احمدی نژاد برائت بجوید.

این در حالی است که کارگردان یوسف پیامبر(ع) پیشتر در مصاحبه ای با ایرنا تاکید کرده بود اساساً طرح مجموعه یوسف پیامبر در دوره ریاست جمهوری خاتمی تأیید و درسال 81 تولید آن کلید خورد.

همچنین این سایت که از انتساب آن به برخی نهادها سخن گفته می شود، در ادامه از شباهت های بیشتری میان شرایط امروز ایران و این سریال سخن به میان آورده و پرسیده است: «چرا درباره نحوه ارتباط مردم با معابد «آنخ‌مائو» تحلیل مناسبی وجود ندارد؟ آیا این تشبیه فقط درباره «یوزارسیف» اعمال شده یا هدف کارگردان در معبد «آمون» و پادشاه «آمن‌هوتب» (آخن‌اتون) هم محقق شده است؟ در این صورت چگونه چنین تشابهاتی در فضای کلی امروز قابل قیاس هستند؟» این یادداشت در ادامه برای اثبات سخن خود استدلال می آورد که «مثلا یوسف (ع) همواره می‌کوشد بدون هیچ پرده پوشی، حرف‌هایش را مستقیماً با مردم در میان بگذارد... همنشینان و دوستان «یوزارسیف» محرومان و مستضعفان هستند و ساکنان مقر حکومت، از این کار یوزارسیف خوششان نمی‌آید... در قسمت اخیر سریال، سازندگان این برنامه سکانس‌هایی ساخته‌اند که این‌گونه جلوه می‌کند که حتی ارتباط غیرکلامی «یوزارسیف» با مردم و مسئولان حکومت نسبت به اوایل سریال تفاوت کرده است. مثلا مدام از دور به جامعه و مردم دست تکان می‌دهد، حالت نظارتی و حکومتی بیشتری به خود گرفته و اصلاً برای این که در جمع مردم عادی بنشیند و با مردم سخن بگوید حالت غیرعادی و پیش‌فرض قائل شده است.»

اما فارغ از رنگ و بوی سیاسی این یادداشت، به نظر می رسد مهمترین و مبنایی ترین ادعای اثبات نشده این یادداشت، اینگونه طرح شده است که چون به یوسف(ع) به مثابه حاکم و مدیر توجه شده، دیگر سریال رنگ و بوی تاریخ نبوت ندارد: «ماجرای زندگی یوسف پیامبر(س) در قسمت اخیر، دیگر رنگ وبوی تاریخ نبوت ندارد، بلکه این پیامبر بزرگوار را در سرزمین «آخن اتون» و مصر بزرگ تبدیل به یک مدیر اقتصادی می‌کند تا مخاطب را به آموزه‌های مدیریتی برساند.»

این مدعیات در حالی طرح شده است که متون دینی و اندیشه امام خمینی مکرراً این معنا را مورد تاکید قرار داده که هدف اصلی قیام انبیا و ائمه (علیهم السلام) تشکیل حکومت است و مدیریت هوشمندانه و مردمی اقتصاد توسط پیامبران و به خصوص حضرت یوسف(ع) مورد تاکید این متون بوده است.

به این ترتیب باید پرسید آیا این انتقادات، دلسوزی برای ارائه تصویر صحیح از زندگی این پیامبر خداست یا تلاشی سیاسی برای دفع یک فهم روشن از شیوه حکومت داری انبیا الهی است؛ فهمی که اکنون مصادیق معاصر خود را به صرافت طبع می یابد و تشخیص می دهد.

گفتنی است طرح این سخنان پس از آن صورت گرفت که در هفته های گذشته نوشته های وبلاگ نویسان و نیز پیامکهایی که درباره این سریال رد و بدل می شد، بر موضوع شباهتهای شیوه حکومتداری یوسف(ع) با رییس جمهور دولت نهم در مواردی مانند سفرهای استانی، جمع آوری اطلاعات اقتصادی، حضور سرزده در مناطق و محلات فقیرنشین، در میان گذاشتن تصمیمات با مردم و تحت فشار بودن از سوی برخی اعضای هیئت حاکمه متمرکز شده بود.

 http://rajanews.com/detail.asp?id=23666

شاید بگین این مدته چرا به روز نمی شدم  خب ما هم پریدیم .

اما اینو بگم بچه ها خدایی دعا کنید مرتضی (خودم رو می گم ) هم جزء سفر کرده ها بشه .

اینجا جای همتون خالیه ...

از همه بچه ها تشکر می کنم دوستانی که با پیامک هاشون  منو شرمنده می کنن.اما پست جدید:

شهید چمران: آنان که به من بدی کردندمراهوشیار کردند.

آنان که از من انتقاد کردند به من راه ورسم زندگی آموختند.

آنان که به من بی اعتنایی کردندبه من صبروتحمل آموختند.

آنان که به من خوبی کردند به من مهر و وفاودوستی آموختند.

پس خدایابه همه اینان که باعث تعالی دنیوی واخروی من شدن خیرونیکی دنیاوآخرت عطابفرما.

باسلام به همه دوستان

خیلی از بچه ها پیامک (اس ام اس ) میدادنن که بابا حاجی چرا بروز نمیشی ؟

آره ...

ما هم پریدیم البته نه مثل شهدا

پریدنمون  رو هم شب سال تحویل از شهدای شلمچه خواسته بودم.

البته بچه هایی که منو میشناسن ... شیرینی تا اطلاع ثانوی تعطیل...

خب به خاطر خودتون میگم

فردا قند خونتون بالا میره بابا تون میگه بچه ام دوربعد میخواست رییس جمهور بشه...

خب

واما قابل توجه دوستانی که مجردند...:

دیگه اسم نمیبرم

برین ازدواج کنید تا ایمانتون کامل بشه

(حالا یکی نیست به من بگه بابا تازه ۲ ماهه ازدواج کردی؟)

وگرنه...

بابا هیچی شوخی کردم

اما انشاءالله خداوند شما را در  این امر موفق بگرداند

ما پریدیم دیگه...